|
به نام خداوند بخشنده و مهربان
و خداوند زنبور عسل را وحي كرد كه در كوه
ها و درختان و بلنديها منزل گيرد . {68}
سپس از ميوه هاي شيرين و شهد گلهاي خوشبو
بخوريد و راه پروردگارتان را به اطاعت بپوييد .
آنگاه از درون آنها شربتي شيرين به
رنگهاي گوناگون بيرون مي آيد كه شفاي مردمان در آن است .
مسلما در اين آيت و نشانه اي است براي
گروهي كه تفكر ميكنند . {69}
قرآن و احاديث به عسل به
ديده درمان گر بيماريها نگاه مي کنند .
( به زنبور عسل بنگريد که
چگونه روي درختان کندو مي سازد و ... درماني براي انسان هاست و در اين
، علائمي براي کساني است که فکر مي کنند )
( ترجمه قرآن ۶۹-۶۸ :۱۶
)
علاوه بر اين پيامبر
اسلام ( ص ) مي فرمايد :
( عسل داراي اثر درماني
براي هر بيماري جسمي است و قرآن داراي اثر درماني براي بيماريهاي روحي
است بنابراين هر ۲ را براي شما توصيه مي کنم ) ( بخاري )
در سالهاي اخير تحقيقات
علمي بر اثرات مفيد عسل در پزشکي و جراحي صحه گذاشته است . اين موارد
به شرح ذيل است
قرآن و احاديث به عسل به
ديده درمان گر بيماريها نگاه مي کنند .
( به زنبور عسل بنگريد که
چگونه روي درختان کندو مي سازد و ... درماني براي انسان هاست و در اين
، علائمي براي کساني است که فکر مي کنند )
( ترجمه قرآن ۶۹-۶۸ :۱۶
)
علاوه بر اين پيامبر
اسلام ( ص ) مي فرمايد :
( عسل داراي اثر درماني
براي هر بيماري جسمي است و قرآن داراي اثر درماني براي بيماريهاي روحي
است بنابراين هر ۲ را براي شما توصيه مي کنم ) ( بخاري )
در سالهاي اخير تحقيقات
علمي بر اثرات مفيد عسل در پزشکي و جراحي صحه گذاشته است . اين موارد
به شرح ذيل است .
عسل و زنبور عسل در اسلام
حدیثی است
در مورد قرآن و عسل که می فرماید:
قرآن و
عسل هر دو وسیله شفابخش هستند ، عسل فیه شفاءُ للناس(شفای مردمان در آن
است)
و قرآن
شفاءُ لما فی الصدور(شفاست برای آنچه درون سینه هاست)می باشد.قرآن کریم
در دو آیه کلمه عسل را ذکر نموده است:نخست در سوره محمد(ص)آیه 15 که
خداوند در ستودن بهشت به نیکوکاران وعده داده است که در آنجا نهرهایی
از عسل پاک و ناب روان است وسپس در سوره نحل که خواص شفابخش آنرا
یادآوری نموده و در آیه های 68 و69 این سوره در مورد عسل و زنبور عسل
چنین می فرماید:
و اوحی
رٌبک الی انٌحل ان اتخذی من الجبال بیوتا و من الشٌجر ومما یعرشون ثم
کلی من کل الثمرات فاسلکی سبل ربک ذللا یخرج من بطونها شرابُ مختلفُ
الوانه فیه شفاءُ للناس انٌ فی ذالک لایة لقوم یتفکرون.
و خداوند
به زنبور عسل وحی کرد که در کوهها و درختان و بلندی ها منزل گیرید.
سپس از میوه های شیرین و شهد گلهای خوشبو بخورید و راۀ پروردگار
خودتان را بپوئید. آنگاه از درون آنها شربتی شیرین به رنگهای گوناگون
بیرون می آید که شفای مردمان در آن است .مسلمأ در این آیت و نشانه ای
است برای گروهی که تفکر می کنند.)
در آیات
فوق می بینیم همان طور که زنبور عسل شربت رنگارنگی می سازد که پس از
هضم و جذب توسط بدن ، شفا بخش انسان از بیماریها می گردد، همین طور
روان آدمی وقتی با نیروی فاکره (تفکر) از راه چشم و گوش و چشایی به
تفکر درباره زندگی شگفت انگیز این حشره کوچک می پردازد و می بینید که
این حشره بی رنج شاگردی هیچ شکرریزی ، ماهرانه در قنادی استاد گشته است
، و بی آنکه مکتب و دانشکده ای دیده باشد در صنعت معماری و مهندسی
سرآمد معماران و مهندسین گردیده است و بی آنکه علم الاجتماع خوانده
باشد با نظم و تمدنی عالی به زندگی اجتماعی پرداخته است ، مسئله وحی و
نبوت پیامبران برایش کشف می شود که مدرس گشته و یا وحی و الهام
پروردگار به رهبری و راهنمایی همنوعان پرداخته
و برای
بشر علم و تمدن ، سعادت و نیکبختی ، اخلاق و رستگاری به ارمغان آورده
اند:(انٌ فی ذالک لایة لقوم یتفکرون)(سوره نحل ، آیه 69) مسلمأ در
زندگی زنبور عسل آیت و رمزهایی
است برای
گروهی که تفکر می کنند.
آری همان
طور که عسل زنبور شفابخش جسم است ، تفکر در زندگی زنبور عسل شفاء لما
فی الصدور است. و بیماری شک و شبه را نسبت به پیامبران زایل می گرداند.
همچنان که نیروی تفکر انسان را شایسته تکلیف و اوامر و دستورات الهی و
تحمل مسئولیت می سازد.
و او را
به مقام خلافت و جانشینی خدا در روی زمین می رساند، و قلب های نا بینا
را بصیر و بینا می گرداند.
نمونه
تفکر از نظر امام صادق(ع) درباره عسل و زنبور عسل:
امام
صادق(ع) شاگرد خود مفضل را درباره عسل و زنبور عسل چنین وادار به تفکر
میکند:
به زنبور
عسل و اجتماعش در صنعت عسل سازی و تهیه خانه های شش ضلعی بنگر و آنچه
را در جمع
زنبوران از ظرائف و زیرکی ها می بینی ، مسلمأ چنانچه کار آنها را در
مورد
تامل و
دقت قرار دهی ؛ آن را شگفت و ظریف می بینی ، وقتی کارهایشان را بنگری
آن را عظیم و شریف و در ردیف کارهای انسان می یابی . ولی چون به خود
زنبوران بنگری آنها
را حتی نسبت به خویشتن جاهل و نادان می یابی. و در این
دلیل واضح و آشکاری است بر اینکه صواب و حکمت در این صنعت از آن
زنبورعسل نیست ، بلکه از آن کسی است که آنرا با این طبیعت آفریده و
این صنعت را در آن برای مصلحت انسان قرار داده است.
پرسش:
قرآن خوردن عسل را شفا میداند، لطفاً فواید علمی و پزشكی آن را بیان
كنید؟
پاسخ:
عسل غذای لذیذی است كه از زنبور عسل به دست میآید و قرآن نیز بدان
پرداخته است:
«فِیهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ»1 «خوردن عسل برای مردم شفاء است»
پیامبر اسلام(ص) فرمودند: «لم یستشف المریض بمثل شربة العسل»2 «هیچ
مریضی، به مانند نوشیدن عسل شفاء پیدا نمیكند.»
واژهی «شفاء» در قرآن، دربارهی خوردنیها به كار نرفته است، مگر برای
عسل. و نام یك سورهای از قرآن، اختصاص به نحل (= زنبور عسل) داده شده
است و قرآن دربارهی وحی به زنبور عسل میفرماید:
«پروردگار تو به زنبور عسل وحی (و الهام غریزی) نمود كه از كوهها و
درختان و داربستهایی كه (مردم) میسازند، خانههایی برگزین و تمام
ثمرات (و شیرهی گلها) بخور (خوردن در اینجا مجاز است منظور نوشیدن خاص
است) و راههایی را كه پروردگارت برای تو تعیین كرده است براحتی
بپیما.» و از شكمهایشان شرابی با رنگهای مختلف خارج میشود كه در آن
برای مردم شفا است بیقین در این امر نشانهی روشنی است برای جمعیتی كه
میاندیشیدند.»3
|